Eregalerij met Musinguzi David


KSSP kent inmiddels tientallen oud-leerlingen. Een van hen waar we nog steeds veel over horen is Musinguzi David.

Musinguzi David is één van de kinderen die in de periode 1988-1993 elke zaterdag actief deelnemen aan het programma van het Educatiecentrum 'Open House' van het Kibale Bomen Plant Project.
In 1988 wordt hij in het KSSP-programma opgenomen. Zijn sponsoring door Rotaryclub Steenwijk loopt van 1988 tot en met 1995. In de periode rondt hij het basis- en voorgezet onderwijs af. Hij werkt tegenwoordig als boswachter en educatief medewerker bij de Uganda Wildlife Authority (UWA) - Kibale National Park.

musinguzii1

De eerste lichting gesponsorde kinderen uit 1988 voor educatiecentrum 'Open House' in het Kibale Bos. Vierde van rechts in Musinguzi David. De groep heeft van een bevriende KSSP-relatie een typisch Hollands cadeautje gekregen.

 

Klik hier voor zijn verslag over zijn sponsoring door KSSP en hoe het hem daarna vergaan is. De foto's zijn gemaakt door Marij Steenbeek en Musinguzi David.



Door: Musinguzi David
Kanyawara, Kabarole, Oeganda

"In deze periode (1988-1995) was ik een jongen van 13 jaar. Ik kwam uit een zeer arm gezin en had geen ouders meer. Om te overleven was ik afhankelijk van mijn ooms. Ik woonde in een klein huis met een dak van gras, met een broer (Katooro Patrick), zoals de meeste arme families in het dorp. Ik vond het leuk om naar school te gaan: ik ging naar de lagere School Kaiisi, vooral om mezelf te kunnen onderhouden met betrekking tot het verkrijgen van voedsel, kleding en allerlei andere zaken. Tijdens de schoolvakanties konden mijn oudere broer en ik samen werk zoeken bij bedrijven (de theeplantages Rwenzory/Kiko) en de werkgevers daar waren erg aardig voor me.

Elke zaterdag volgden we lessen bij het Open House Kibale, waar we les kregen over het behoud van dieren in het wild en het planten van bomen en samen met de andere leerlingen in het gebied namen we deel aan verschillende andere activiteiten van het Open House. Deze activiteiten bestonden onder andere uit: het modelleren van verschillende diersoorten, schilderen, tekenen, het maken van toneelstukken over het gedrag van bepaalde diersoorten (chimpansees en apen), het lezen van boeken, het bekijken van het gedrag van dieren in films, enz.

musinguzii2

 

Een van de activiteiten van Open House: toneelstukjes over de dieren in het Kibale Bos. Hier zijn de kinderen aan het oefenen voor het Chimpansee-toneelstuk. De maskers hebben ze in voorafgaande 'Open House'-bijeenkomsten gemaakt. Hier de 'Kibale Chimps' in actie in één van de bomen (een Cordia Melinii of in de lokale taal de Omutumba) in de tuin van 'Open House'.



Ik durfde nooit te hopen dat ik groep zeven van de lagere school zou afmaken, omdat er op dit niveau geld nodig is voor de registratie bij de National Examination Board van Oeganda (UNEB), en dat kon ik niet betalen. In het tweede trimester van deze periode, toen ik in groep zeven van de lagere school zat, wist ik niet meer hoe ik verder moest. Mijn onderwijzer, Meneer Astone Byaruhanga Abwooli, heeft me toen in contact gebracht met het Kibale Student Support Programme -KSSP-, dat ik tot die tijd niet kende.

Het programma werd geleid door Marij Steenbeek, die het Kibale Boom Plant-project leidde, en ook het Open House. Zij heeft mijn examens betaald en ook andere benodigdheden.

musinguzii11Nadat ik groep zeven van de lagere school had afgesloten, en moest kiezen naar welke middelbare school ik zou gaan, moedigde mijn onderwijzer Astone me aan om ook over de betere scholen in het Kabarole-gebied na te denken, omdat hij er vertrouwen in had dat ik de examens zou halen. De betere scholen waren duur, omdat ze in de stad waren, hetgeen het financiële budget van mijn familie te boven ging. Door de ondersteuning van mijn onderwijzer, heb ik voor de middelbare scholen Mpanga, Nyakasura en Keygobe gekozen. Toen ik de examenuitslag kreeg, pasten die het beste bij de middelbare school Mpanga.

Ik was heel blij dat de KSSP heeft toegezegd in het betalen van mijn schoolgeld, uniform, briefpapier en alle andere benodigdheden voor mijn studie op deze school, waaronder een dagelijkse lunch. De afstand van mijn dorp (Kanyawara) tot de stad Fort Portal is groot - ongeveer 20 kilometer. De KSSP heeft ons een fiets gegeven, die ik samen met mijn broer Katooro gebruikte, totdat hij een andere kreeg.



musinguzii3Nadat ik het Ordinary Level (Basisniveau) ('O'level) van de middelbare school Mpanga in 1995 had afgesloten, kon ik niet doorgaan naar het hoger onderwijs, omdat ik niet de vereiste resultaten had behaald. Ik had een aantal punten te weinig behaald en ik was gezakt voor de vakken wetenschap en wiskunde.


Musinguzi ten tijde van zijn werk voor het Jane Goodall Institute (een organisatie die opkomt voor de bedreigde chimpansee) and Wildlife Clubs of Uganda.



Ik bleef een tijdje in het dorp, en later begon ik te werken als veldassistent aan de Biological Field Station van de Makere Universiteit (MUBFS) waar ik me bezig hield met nachtprimaten en vervolgens met het nemen van bemestingsmonsters van olifanten. In mei 1999, werd ik in dienst genomen door de Wildlife Authority van Oeganda (UWA) - National Park Kibale, en ben ik gaan werken als boswachter.

Mijn taken in deze organisatie zijn: het werken met gemeenschappen rondom het park, ze attent maken op de waarden van het behoud van de dieren in het wild, het verbeteren van de relatie met de beheerders van het beschermde gebied en ze begeleiden bij het behoud, de economische ontwikkeling en het duurzame beheer van de dieren in het wild, en de beschermde gebieden van Oeganda, ten behoeve van het volk van Oeganda en de totale gemeenschap.

musinguzii4 
Musinguzi in de radiokamer van Uganda Wildlife Association. Als parkwachter van de UWA heb je stevige schoenen nodig.



 

 

 



Ik heb gemeenschappen in alle gebieden rondom het Kibale National Park bereikt (in vier districten: Kabarole, Kyenjojo, Kamwenge en Kasese). Ik heb ook bijgedragen aan het geven van onderwijs op het gebied van het behoud van dieren in het wild, op zowel lagere als middelbare scholen. Ik heb gewerkt met personeel van het Jane Goodall Instituut en de Wildlife Clubs van Oeganda, om het onderwijs dat gericht is op het behoud van dieren in het wild in de regio te bevorderen. 

musinguzii5

 


Musinguzi bezoekt ook scholen om voorlichting te geven over het belang van het Kibale Nationale Park en de bescherming van de dieren. Hier een groep leerlingen van de St. Theresa Meisjes School.

 

musinguzii6

Na de theorie volgt de praktijk: op bezoek in het Kibale Bos.










We begeleiden gemeenschappen bij het verbeteren van het uitoefenen van hun strategieën met betrekking tot het beheer van wilde dieren die hun oogsten en eigendommen vernietigen. Deze strategieën zijn onder andere: het graven van greppels, het planten van omheiningen van levend materiaal, en het gebruiken van chilipoeder, naast andere lokale methodes. Mijn dorp is één van de meest getroffen plaatsen, door deze dieren, die de oogst vernietigen, en de meeste mensen zijn afhankelijk van het kopen van voedsel op markten of in nabijgelegen winkels.

musinguzii7



Informatieve bijeenkomsten in de dorpen rondom het Kibale Bos.

 

musinguzii8
Op het platteland van Oeganda heeft iedereen wel een 'shamba', een stuk grond rondom het huis waar van alles op wordt verbouwd. De verbouw van bananenplanten is voor de meest Oegandezen een must. Hier staat Musinguzi in zijn shamba. Met betrekking tot de gewasvernietiging door dieren: olifanten doen zich met regelmaat te goed aan de bananenbomen in de shamba's rond het Kibale Bos. Dit tot grote ergernis van de boeren.


 
Ik ben er trots op dat de KSSP me bij mijn studie heeft ondersteund. Ik ben één van de bevoorrechte Oegandezen die geen plannen en hoop op een goede toekomst hadden, maar nu heb ik een mooi huis met een vrouw en vier kinderen, van wie er twee naar de lagere school gaan. Ik woon in een semi-permanent huis, ik bezit land, hoewel ook bij mij dieren mijn oogst vernietigen, ik heb een perceel grond waarop eucalyptusbomen en cipresbomen staan. Ik heb ook een motor. Ik fok varkens, en dit alles voor eigen gebruik. Ik hoop dat ik me nog meer zal kunnen ontwikkelen, als ik in leven blijf en aan het werk blijf.

musinguzii9







Het huis van Musinguzi en zijn familie. Op het dak liggen ijzeren golfplaten. De muren zijn gemaakt van riet en leem (semi-permanent). Het gebouwtje erachter is de keuken (links).

Om het gezinsinkomen te vergroten, houden steeds meer dorpelingen varkens (rechts).

musinguzii10Musinguzi David , zijn vrouw Stella en twee van zijn vier kinderen (Kanyawara, juni 2008) 

Ik heb de programma's van Marij Steenbeek altijd gewaardeerd, omdat ik dankzij haar ondersteuning heb gekregen en kennis heb verworden en ik ontwikkel me nog steeds. Ik ben er ook trots op dat van de studenten die zij ondersteund heeft, ik wel kan zeggen dat ze allemaal een hogere levensstandaard hebben gekregen, vanwege het onderwijs dat ze genoten hebben. We kunnen haar en de sponsors niet genoeg bedanken, we kunnen alleen de Almachtige God vragen om hen altijd te zegenen in alles wat ze doen - Amen.

Ik wil in het bijzonder mijn sponsors in Nederland bedanken. Ik zal mijn familie en vrienden blijven vertellen over de grote hulp die ik van mijn sponsors in Nederland heb gekregen. Heel erg bedankt -de sponsoren en Marijke Steenbeek- voor het ondersteunen van ons, Oegandezen, met name de armsten onder ons.